Badanie Vegatestem, wieloletni specjalista
Nitkowiec ludzki Filaria sanguinis hominis Bancrofti (Wuchereria Bancrofti)
Choroba: słoniowacizna, słoniowatość, wucheriosa (Elephantiasis arabum, Wuchereriosis)

Dane ogólne

Pasożyt występuje w Ameryce Południowej, w Azji i w Afryce. Parazyt dwudomowy. Żywicielem pośrednim są komary z rodzaju Anopheles, Mansonia, Aëdes i Culex. Żywicielem ostatecznym jest człowiek i małpy (ssaki naczelne Primates). U ssaków pasożytują w układzie chłonnym i krwionośnym.

Morfologia

Ciało obłe, grubości 0,2-0,3 mm, długości 4-10 cm. Wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec dorasta do 4 cm (grubość 0,1-0,2 mm), a samica do 8-10 cm długości. Otwór płciowy samicy jest w przedniej części ciała, podobnie jak u poprzedniego nitkowca. Larwy, zwane mikrofilariami nocnymi, dorastają do 0,3 mm długości. Jajożyworodność

Cykl rozwojowy

Zakażony larwami komar podczas odżywiania się krwią wprowadza do ustroju człowieka larwy. Larwy czynnie migrują do naczyń krwionośnych i limfatycznych. Osiadają w węzłach chłonnych, gdzie dojrzewają i wzrastają. Zapłodniona samica wydala larwy. Nocą larwy przedostają się z układu chłonnego do krwi obwodowej, skąd są pobierane przez komary odżywiające się krwią. W przewodzie pokarmowym komara są krótko, migrują do jamy ciała, gdzie dojrzewają i wzrastają, po czym aktywnie przechodzą do ślinianek owada, a stąd znów trafiają do żywiciela ostatecznego.

Objawy

Pasożyty powodują niedrożność węzłów i naczyń limfatycznych, ponadto pobudzają do wzrostu tkankę łączną właściwą. Skutkiem tego są zastoje limfy, wystąpienie obrzęków i narastanie tkanki łącznej wokół pasożyta. Chorzy mają gorączkę, dreszcze, eozynofilię. Charakterystyczne dla choroby jest wyjątkowe powiększanie się części ciała w których egzystuje pasożyt. Najczęściej przebywa on w okolicach narządów płciowych, wokół gruczołów sutkowych, w pachwinach i w kończynach. Objawy typu olbrzymich zdeformowanych części ciała noszą nazwę słoniowacizny. Mikrofilarie w ciągu dnia zlokalizowane są w naczyniach (zatokach) i grudkach chłonnych narządów wewnętrznych (serce, płuca, wątroba, trzustka, śledziona, nerki). Mogą wówczas upośledzać ukrwienie tych organów oraz wywoływać stany zapalne. Okolice pasożytowania nitkowca najczęściej ulegają zakażeniu paciorkowcami i gronkowcami, co przejawia się zropieniem, i martwicą tkanek.

Diagnostyka

Rozpoznanie choroby opiera się na podstawie występujących objawów oraz badaniu krwi pobranej z naczyń podskórnych w godzinach nocnych. We krwi stwierdza się wówczas mikrofilarie.

Leczenie

Patrz - nitkowiec podskórny. Ponadto w leczeniu nadal wykorzystuje się diethylcarbamazine (Hertazan Lederle – tabl. 50 mg) – leczenie rozpoczyna się od dawki 25-50 mg, codziennie dawkę się podwaja do osiągnięcia 6 mg/kg m.c. na 24 h. Lek podaje się w dwóch dawkach w trakcie posiłków przez 21 dni. Ponadto zalecane jest usunięcie form dorosłych z układu limfatycznego.

Dawniej w celu zabicia parazyta i odkażenia miejsca jego występowania stosowano wstrzyknięcia miejscowe emulsji jodoformowej. Wstrzykiwano również w okolicę pasożyta fibrolizynę (plazminy) w celu udrożnienia naczyń limfatycznych.

Profilaktyka

Zwalczanie komarów, stosowanie środków odstraszających komary oraz chroniących przed komarami.

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież

Oczyszczanie organizmu enzymami Bołotowa

 

oczyszczanie organizmu i leczenie raka według Huldy Clark

 

Katalog częstotliwości pasożytów wg Rife Clark i innych

 

Leczenie raka według Lebiediewa